Σημεία από την τοποθέτηση της αναπληρώτριας εκπροσώπου Τύπου, Νατάσας Γκαρά, στον τηλεοπτικό σταθμό Mega news και στη δημοσιογράφο Βούλα Κεχαγιά

Είναι πάρα πολύ θετική η είδηση ότι πολύ γρήγορα κινήθηκαν οι διαδικασίες για την απόκτηση των φωτογραφιών. Θα περιμένουμε να ολοκληρωθεί και η διαδικασία για την απόκτηση των πολύ σημαντικών ιστορικών ντοκουμέντων. Το υπουργείο Πολιτισμού κινήθηκε γρήγορα, μετά όμως από πιέσεις, αντιδράσεις και προτάσεις και πολιτικών κομμάτων, κυρίως της αντιπολίτευσης, αλλά και την πίεση πάρα πολλών πολιτών.

Είναι επίσης συγκλονιστικό το να βλέπουμε την οπτικοποιημένη περηφάνια διακοσίων κομμουνιστών πατριωτών, που θυσιάστηκαν για την πατρίδα σε πάρα πολύ δύσκολες εποχές. Η κορμοστασιά και το βλέμμα είναι αυτό που αποτυπώνεται στις φωτογραφίες και νομίζω ότι έχει συγκινήσει τους πάντες.

Για μένα όμως αυτό που πρέπει να ξανασκεφτούμε, πέρα από το ιστορικό τεκμήριο, είναι το ότι σε μια περίοδο που βλέπουμε να επιχειρούν κάποιοι να ξαναγράψουν ή να επανανοηματοδοτήσουν την ιστορία, έρχεται το ιστορικό παρελθόν στο σήμερα και μας λέει: εδώ είμαι, δεν μπορούμε να κρύψουμε την αλήθεια. Δεν θα πάμε σε λογικές αναθεωρητισμού, δεν μπορούμε να πάμε σε λογικές συμψηφισμού. Δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να ρίξουμε σκοτάδι.

Έχουμε δει πάρα πολύ πρόσφατα δηλώσεις που ανεβάζουν και πάλι τη θεωρία των δύο άκρων, ότι φασισμός ίσον κομουνισμός και κομμουνισμός έχει τις ίδιες πρακτικές με το φασισμό. Το ακούσαμε από τον υπουργό Υγείας, τον κύριο Άδ. Γεωργιάδη. Το ακούσαμε πριν ένα μήνα από τον δημοσιολογούντα κ. Δρυμιώτη. Η θέση αυτή είναι εντελώς ανιστόρητη και δεν τεκμηριώνεται από πουθενά.

Το παρελθόν ήρθε και όρμηξε στο παρόν με μία φωτεινή και αποκαλυπτική δύναμη για να φωτίσει πάρα πολλές γωνίες που συνειδητά κάποιοι επιχειρούσαν αν όχι να κρύψουν, τουλάχιστον να συσκοτίσουν. Ακόμη και ο τρόπος με τον οποίο τα ιστορικά αυτά ντοκουμέντα ήρθαν στο φως -γιατί δεν γνωρίζαμε την ύπαρξή τους- ότι ήρθαν μέσα από μια σύγχρονη πλατφόρμα ηλεκτρονικού εμπορίου και το ότι πάρα πολλά νέα παιδιά ασχολήθηκαν με το αν οι φωτογραφίες είναι πραγματικές ή αν είναι fake, είναι κι ένας τρόπος να ξαναμάθουμε, να ξαναγνωριστούμε, να προσεγγίσουμε την ιστορία. Και παρακολουθώντας τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μου έκανε εντύπωση ότι νέοι άνθρωποι τοποθετούνταν επί αυτών των γεγονότων με πολύ βαθιά ιστορική γνώση.

Άρα, όχι μόνο είναι χρέος μας και χρέος της Πολιτείας να συνεχίσουν τις ενέργειες που είχαν γίνει επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για να ιδρυθεί επιτέλους ένα Μουσείο Εθνικής Αντίστασης, αλλά πρέπει και σε μεγαλύτερη περίοδο και σε βάθος και στα σχολικά βιβλία και στη σχολική εκπαίδευση να ασχοληθούμε με αυτήν την ιστορική περίοδο.

Η ιστορία δεν παραγράφεται και δεν ξαναγράφεται

Απαντώντας στο αντικομμουνιστικό παραλήρημα της Ιωάννας Γκελεστάθη, στελέχους της Νέας Δημοκρατίας, η οποία αναπαρήγαγε με ένταση την ανιστόρητη θεωρία των δύο άκρων, η Νατ. Γκαρά τόνισε: Εσείς αυτή τη στιγμή μας λέτε, υιοθετώντας, όπως λέτε η ίδια, τη θεωρία των δύο άκρων, ότι οι διακόσιοι πατριώτες κομμουνιστές που ήταν στημένοι στον τοίχο της Καισαριανής, με το κεφάλι ψηλά, είναι το ίδιο πράγμα ακριβώς με τους ναζί, με τα πυροβόλα στο χέρι. Αυτό το πράγμα είναι η θεωρία των δύο άκρων και εσείς η ίδια είπατε ότι υιοθετείτε τη θεωρία των δύο άκρων κι ότι έχουν κοινά χαρακτηριστικά, ότι είναι ολοκληρωτικά καθεστώτα και έχουν κοινά χαρακτηριστικά. Οι φασίστες με τους αγωνιστές, πατριώτες, αριστερούς, κομμουνιστές έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά και είναι το ίδιο πράγμα. Αυτό μας λέτε.

Τα ιστορικά τεκμήρια των φωτογραφιών φωτίζουν ένα μέρος της ιστορίας μας, το οποίο δεν έλαχε της προσοχής που θα έπρεπε να υπάρχει. Και μάλιστα σε μια περίοδο που ακούμε απόψεις σαν κι αυτές που ακούσαμε από την κ. Γκελεστάθη.

Δεν μπήκαν τότε όλοι στη μάχη. Και προφανώς δεν μπορούμε να μπούμε σε μια λογική να παραγνωρίζουμε το ιδεολογικό πρόσημο και τις ιδεολογικές αξίες που έχει η κάθε δράση και ο κάθε άνθρωπος. Δεν μας διχάζει το να αναγνωρίζουμε το ιδεολογικό πρόσημο της απόφασης της δράσης και αυτό που φέρει ο κάθε άνθρωπος, όποιο κι αν είναι αυτό το ιδεολογικό πρόσημο.

Οι δοσίλογοι είχαν συγκεκριμένο ιδεολογικό υπόβαθρο και προσέγγιση. Δεν μπορούμε να ξεχνάμε την ιστορία ούτε και να την ξαναγράψουμε. όπως έχει επιχειρηθεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Ούτε μπορούμε να ανεχόμαστε να βγαίνει ο υπουργός Υγείας αυτής της κυβέρνησης και να λέει ότι κομμουνιστές και φασίστες είναι το ίδιο πράγμα. Οι γιατροί του νοσοκομείου της Νίκαιας είναι φασίστες;

Άκουσα την κ. Γκελεστάθη να αναρωτιέται αν μπορούν οι νοσοκομειακοί γιατροί και οι νοσοκομειακοί δημόσιοι λειτουργοί να διαμαρτυρηθούν ανθρώπινα. Και αναρωτιέμαι αν αυτή η κυβέρνηση αναρωτήθηκε ποτέ αν μπορούν αυτοί οι άνθρωποι να εργάζονται ανθρώπινα. Γιατί εκεί είναι το μεγάλο μας πρόβλημα. Προφανώς δεν μας αρέσουν συμπεριφορές βίαιες από όποιον και αν γίνονται. Είναι αυτονόητα ζητήματα αυτά, όπως είναι αυτονόητο ότι δεν μας αρέσουν και οι σκηνές έντασης. Είναι επίσης αυτονόητο ότι ένας εργαζόμενος, ο οποίος βρίσκεται στα όρια της εξάντλησης και δεν έχει τα εργαλεία και τις συνθήκες για να εργαστεί αξιοπρεπώς, έχει το δικαίωμα να διαμαρτυρηθεί.

Αυτό που δεν είναι αυτονόητο είναι ένας υπουργός Υγείας αντί να πάει σε ένα νοσοκομείο να δει τα προβλήματα, να συζητήσει, να δώσει λύσεις, να συνοδεύεται από την ΟΠΚΕ και από τα ΜΑΤ, να δημιουργεί τεχνητή ένταση παντού, σε νοσοκομειακούς χώρους. Να απειλεί -δεν ξέρω αν είναι φασιστική νοοτροπία, αλλά σε τέτοια καθεστώτα έχουμε δει συμπεριφορές- να απειλεί νοσοκομειακό γιατρό με απόλυση και με σύλληψη και να δίνει εντολή στους αστυνομικούς να τον συλλάβουν.

Προφανώς, ένας υπουργός Υγείας πρέπει να πάει στους νοσοκομειακούς χώρους για να δει τα προβλήματα και να συζητήσει με τους εργαζόμενους. Να ακούσει τις διαμαρτυρίες, όσο έντονες και να είναι, διότι οι άνθρωποι είναι στα όριά τους και τα έχουν υπερβεί, να δώσει λύσεις και να εργαστεί προς αυτή την κατεύθυνση. Όχι να κάνει σόου, όχι να δημιουργεί τεχνητή ένταση για να πηγαίνει μετά στα κανάλια με όλη αυτή την επικοινωνιακή φιέστα κακής ποιότητας και να το παίζει θύμα. Και να παίρνει και την ευκαιρία να σηκώνει πάλι τη θεωρία των δύο άκρων και να λέει, όπως και η κ. Γκέλεστάθη, ότι οι γιατροί είναι κομμουνιστές και είναι φασίστες και είναι μιάσματα κλπ, όταν πριν λίγα χρόνια οι ίδιοι άνθρωποι μας καλούσαν να βγούμε στα μπαλκόνια για να χειροκροτήσουμε τους ανθρώπους αυτούς στην εποχή του covid, χωρίς να τους δίνουν αναγκαία εργαλεία δουλειάς και πάλι.

Αυτό λοιπόν και ιδεολογικό πρόσημο έχει και πολιτικό πρόσημο έχει. Διότι και την εποχή του ΣΥΡΙΖΑ υπήρχαν διαμαρτυρίες και διεκδικήσεις. Γιατί η διαμαρτυρία οδηγεί σε διεκδίκηση. Πάνω σ’ αυτό που πρέπει είναι γιατί οι δημόσιοι λειτουργοί στην υγεία αναγνώριζαν μια διαφορετική πολιτική επί ΣΥΡΙΖΑ και μια καταστροφική και απαξιωτική πολιτική που ασκείται στη δημόσια υγεία επί Νέας Δημοκρατίας.

Για τις δημοσκοπήσεις και την ανασυγκρότηση του προοδευτικού χώρου

Η χώρα με συγκεκριμένες πολιτικές και συγκεκριμένες κυβερνήσεις χρεοκόπησε. Και ανέλαβε μια χρεοκοπημένη οικονομικά χώρα ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015 και με πάρα πολλές θυσίες, με πολύ σκληρή δουλειά, φτάσαμε το 2019 σε ένα πολύ διαφορετικό επίπεδο από ό,τι το 2015. Και έχουν περάσει από το 2019 επτά χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, όπου έχουμε υποστεί ένα τεράστιο μέγεθος προπαγάνδας. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι ζούμε πολύ καλύτερα και ότι είμαστε πλέον μία ανεπτυγμένη χώρα και έχουμε φτάσει κοντά στην Ελβετία σε οικονομικό επίπεδο.

Ωστόσο, το 2019 δεν κόστιζε το νοίκι ένα δυαριού 1000 ευρώ. Δεν φοβόμασταν να μπούμε στα σουπερμάρκετ. Δεν πληρώναμε πάνω από 200 ευρώ ρεύμα για ένα δυάρι τους μη θερινούς μήνες, ούτε ψάχναμε το πώς θα ζεσταθούμε. Είναι πάρα πολύ σημαντικό και τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας να βλέπουν με ειλικρίνεια τα σωστά νούμερα και να αντιμετωπίζουν με ειλικρίνεια τα πραγματικά προβλήματα. Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι είμαστε στον πάτο της Ευρώπης, σε αγοραστική δύναμη, με συγκεκριμένα νούμερα και συγκεκριμένα στοιχεία της Eurostat.

Είναι πάρα πολύ χαρακτηριστικό το ότι σε κάθε δημοσκόπηση που γίνεται -και βλέπουμε τη διαχρονικότητά της και τις τάσεις στις δημοσκοπήσεις- να έχει συνεχή πτώση στα ποσοστά της η Νέα Δημοκρατία. Έχει μία αμφισβήτηση από την πλειονότητα των ερωτώμενων στις δημοσκοπήσεις, το οποίο είναι ένα πολύ σημαντικό εύρημα και σημαντικό στοιχείο. Είναι πολύ σημαντικό εύρημα η αρνητική αξιολόγηση στη δημοσκόπηση της Metron Analysis, που είναι πάνω από 70% για τις κυβερνητικές πολιτικές.

Είναι πολύ σημαντικά τα ευρήματα ότι οι ερωτώμενοι στις δημοσκοπήσεις αναζητούν πολιτική αλλαγή. Και απ’ ό,τι βλέπουμε στα ποιοτικά στοιχεία, στις μετέπειτα επεξεργασίες, η αλλαγή αυτή είναι προς τον προοδευτικό χώρο και αναζητούν και προοδευτικές πολιτικές.

Κι εκεί έρχεται η δική μας ευθύνη, των πολιτικών δυνάμεων του προοδευτικού χώρου. Διότι και εκεί στις δημοσκοπήσεις έχουμε, σε ποιοτικές μετρήσεις, αλλά στις δημοσκοπήσεις, ευρήματα όπου οι πολίτες μας στέλνουν το μήνυμα: βρείτε τα, συνεργαστείτε, ενωθείτε, δώστε μας μία απάντηση, μία επιλογή, προκειμένου να στηθεί ένα μέτωπο απέναντι στη Νέα Δημοκρατία και στη νεοφιλελεύθερη πολιτική της. Και εκεί έχουμε ευθύνη εμείς, μέσα από συνεργασίες, μέσα από προγραμματικές συγκλίσεις, μέσα και από κινήσεις του να αφήσουμε πίσω εγωισμούς ή πράγματα που μας πλήγωσαν ή ακόμη και μικρό-κομματικές αλαζονείες ή κομματικές περιχαρακώσεις, προκειμένου να συνεργαστούμε.

Εκτιμούμε ότι είναι μία πάρα πολύ κρίσιμη συγκυρία για την κοινωνία και για το πολιτικό μας σύστημα και εκεί οφείλουμε να δώσουμε απάντηση. Θα είναι καταστροφικό να έχουμε μια τρίτη θητεία Νέας Δημοκρατίας, τρίτη θητεία Κυριάκου Μητσοτάκη, διότι θα ζήσει πολύ χειρότερα ο ελληνικός λαός και κυρίως τα μικρά και μεσαία στρώματα. Βρισκόμασταν σε περιοδεία χθες με τον κ. Φάμελλο στην αγορά του Παγκρατίου και ο πρόεδρος των εμπόρων μας είπε ότι τα στοιχεία τους δείχνουν ότι σε τρεις μήνες θα έχει κλείσει το 50% των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στην Αττική. Εκεί πρέπει να χτυπήσουμε καμπανάκι και να μην επιτραπεί να ξανασυμβεί.

Για μας η μόνη διέξοδος που υπάρχει σε αυτή τη φάση είναι η προγραμματική σύγκλιση και η συνεργασία σε ενιαίο ψηφοδέλτιο και ενιαίο φορέα των προοδευτικών δυνάμεων. Το έχουμε δει να συμβαίνει και επί ΣΥΡΙΖΑ, όταν πήραμε την κυβέρνηση.

Για την τακτική του ΠΑΣΟΚ

Αυτό που οδηγεί σε αδιέξοδο, κατά τη δική μας εκτίμηση, είναι η στρατηγική που υιοθετεί το κόμμα του ΠΑΣΟΚ και άλλα κόμματα που λέει: αυτόνομη πορεία. Δεν έχουμε δει να υπερβαίνουν το 10%, Δεν έχουμε δει να συγκινεί τους συμπολίτες μας αυτή η στρατηγική και να μπαίνουν ουσιαστικά στη μάχη υπό τη σκέπη του ΠΑΣΟΚ. Και για τη διεύρυνση για την οποία μιλάνε, είναι παλιά στελέχη, τα οποία πηγαινοέρχονται από χώρο σε χώρο.

Το σχέδιο μας εντάσσει προφανώς και τον Αλέξη Τσίπρα και θεωρούμε ότι είναι σημαντικός ο ρόλος του, όπως και άλλων πολιτικών δυνάμεων. Είναι προφανές ότι δεν μπορούμε να μιλάμε για ενότητα του χώρου και την ίδια στιγμή να μιλάμε για αποκλεισμούς. Ο κ. Ανδρουλάκης μίλησε για συνεργασίες και την επόμενη μέρα είπε αυτόνομη πορεία.

Πώς τις εννοεί ο κ. Ανδρουλάκης τις συνεργασίες; Να πάμε όλοι στο ΠΑΣΟΚ;

Περιμένουμε από το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ να ξεκαθαρίσει τη στρατηγική του. Αλλά λέει ο κ. Δούκας, αλλά ο κ. Γερουλάνος, άλλα ο κ. Ανδρουλάκης.