Ξάνθη 11/5/2025
Ποια Συμφέροντα Υπηρετεί η Σημερινή Εξωτερική Πολιτική;
Τα πρόσφατα γεγονότα, όταν εξετάζονται όχι αποσπασματικά αλλά
συνδυαστικά, δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για την κατεύθυνση της εξωτερικής και
αμυντικής πολιτικής της χώρας. Σε μια περίοδο αυξημένων κινδύνων στην ευρύτερη
περιοχή, η Ελλάδα οφείλει να υπερασπίζεται με συνέπεια την εθνική της
κυριαρχία, τη λαϊκή κυριαρχία και τα καλώς νοούμενα εθνικά της συμφέροντα στα
πλαίσια του διεθνούς δικαίου. Αντί γι’ αυτό, παρατηρούμε επιλογές που φαίνεται
να εμπλέκουν τη χώρα σε ξένους πολεμικούς σχεδιασμούς, αποδυναμώνοντας την
αμυντική της επάρκεια και δημιουργώντας εύλογη ανησυχία στους πολίτες.
Ο ελληνικός λαός, με μεγάλες οικονομικές και κοινωνικές
θυσίες, χρηματοδοτεί την άμυνα της χώρας για την προστασία των νησιών, της
Θράκης και της εθνικής επικράτειας. Είναι λοιπόν απολύτως εύλογο να ζητούνται
απαντήσεις όταν ελληνικά οπλικά συστήματα και πολύτιμα πυρομαχικά αξιοποιούνται
εκτός συνόρων, όπως στην περίπτωση της ελληνικής συστοιχίας Patriot στη
Σαουδική Αραβία αλλά και της ευρείας
παράδοσης οπλισμού στην Ουκρανία. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η ελληνική συστοιχία
έχει εμπλακεί στην άμυνα της (πάμπλουτης)
Σαουδικής Αραβίας έναντι επιθέσεων, αλλά ίσως και άλλων χωρών του
Kόλπου, γεγονός που προκαλεί σοβαρά ερωτήματα για τις συνέπειες στην εθνική
ασφάλεια και για το αν τέτοιες επιλογές εξυπηρετούν πραγματικά τις αμυντικές
ανάγκες της Ελλάδας.
Παράλληλα, η ισραηλινή επίθεση σε σκάφη διεθνούς στολίσκου
που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια προς τη Γάζα, σε διεθνή ύδατα ανοιχτά της
Κρήτης και εντός περιοχής ελληνικής ευθύνης έρευνας και διάσωσης, συνιστά
ιδιαίτερα σοβαρό ζήτημα. Δεν αφορά μόνο την ανθρωπιστική διάσταση ή την ανάγκη
προστασίας πολιτών και ακτιβιστών. Αγγίζει ευθέως και το κύρος της Ελλάδας στην
περιοχή, καθώς η ανοχή ή η αδράνεια απέναντι σε τέτοιες ενέργειες υπονομεύει
στην πράξη τις πάγιες ελληνικές θέσεις για τις περιοχές ευθύνης έρευνας και
διάσωσης στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Επιιπλέον, οι θέσεις μας μας
φέρνουν σε σύγκρουση με την Αραβική κοινή γνώμη.
Εξίσου ανησυχητική είναι και η υπόθεση του μη επανδρωμένου
θαλάσσιου drone που εντοπίστηκε στη Λευκάδα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, το σκάφος
ήταν ουκρανικής κατασκευής, έφερε εκρηκτικά και εντοπίστηκε από ψαράδες,
γεγονός που αναδεικνύει σοβαρά ζητήματα ασφάλειας, ελέγχου και προστασίας των
θαλάσσιων περιοχών της χώρας. Ανεξάρτητα από την τελική προέλευσή του και την
αποστολή του, η παρουσία ενός τέτοιου μέσου σε ελληνικό θαλάσσιο χώρο
δημιουργεί αυτονόητα ερωτήματα: τι θα συνέβαινε αν είχε εκραγεί; Ποιος θα έφερε
την ευθύνη για ενδεχόμενο πλήγμα σε αλιείς, σε εμπορικό πλοίο, σε δεξαμενόπλοιο
ή σε παράκτια περιοχή; Ποιες θα ήταν οι συνέπειες για την ανθρώπινη ζωή, την
ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και το θαλάσσιο περιβάλλον αλλά και τον τουρισμό, ενώ
επισημαίνονται οι απαράδεκτες δηλώσεις του κ. Δένδια.
Η εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να ασκείται με βάση προσωπικές στρατηγικές ή φατριαστικές
σκοπιμότητες. Μοιάζει να έχουμε επιστρέψει στην εποχή της μετεμφυλιακής
διατεταγμένης εξωτερικής πολιτικής ή μάλλον ακόμη χειρότερη δίνουμε γη και ύδωρ
μήπως και η σημερινή φατρία γίνει αρεστή στα υπερατλαντικά και άλλα κέντρα.
Πρέπει να υπηρετεί την ειρήνη, τη διεθνή νομιμότητα, την εθνική ασφάλεια και τα
δικαιώματα του ελληνικού λαού. Όταν η κυβέρνηση επικαλείται το διεθνές δίκαιο
επιλεκτικά, αλλά στην πράξη ανέχεται ή στηρίζει ενέργειες που το υπονομεύουν,
τότε αποδυναμώνει και τις ίδιες τις πάγιες ελληνικές θέσεις σε κρίσιμα
ζητήματα, όπως το Κυπριακό, η επέκταση των χωρικών υδάτων, η προστασία των
κυριαρχικών δικαιωμάτων και ο σεβασμός των διεθνών συνθηκών, άξονες πάνω στους
οποίους έχει στηριχθεί υποτίθεται η εξωτερική πολιτική και οι πάγιες θέσεις
μας.
Απαιτείται, επομένως, άμεση και πλήρης ενημέρωση του
ελληνικού λαού και της Βουλής και να αναζητηθούν ευθύνες.
- Να επιστρέψει κάθε αμυντικό μέσο που έχει αποσταλεί εκτός ελληνικών συνόρων
